Haberleri Tüketiyoruz, Nedenleri Değil!..

Her gün yeni bir yolsuzluk, yeni bir rüşvet iddiası, yeni bir adam kayırma hikâyesi…

Bugün bir isim, yarın başka bir isim.

Birini konuşuyoruz, birkaç gün sonra yenisi geliyor. Önceki olayın sonucunu bile öğrenmeden yeni habere geçiyoruz.

Çünkü haber değişiyor ama haberi üreten düzen değişmiyor.

Biraz da bizim zaafımız devreye giriyor. Magazin haberini tüketir gibi yolsuzluk haberini tüketiyoruz. İsmi merak ediyor, görüntüyü izliyor, sosyal medyada yorum yapıyor, sonra gündem değişince unutuyoruz.

Oysa asıl soru şu:

Neden sürekli aynı tür haberleri üreten bir sistemimiz var?

Kadına yönelik şiddet haberlerinde de aynı döngüyü yaşamıyor muyuz?

Bir kadın öldürülüyor. Birkaç gün ülke ayağa kalkıyor. Sonra başka bir kadın öldürülüyor ve önceki olay hafızamızdan siliniyor.

Çocuklara yönelik şiddette de aynı…

Peki aklımızda ne kalıyor?

İsimler, görüntüler, birkaç gün süren öfke…

Ama olayı üreten nedenleri değiştiremediğimiz için hikâye devam ediyor.

Siyasette de mesele biraz böyle.

Biz sonuçlarla meşgulüz; nedenlerle değil.

Bir siyasetçinin adını, bir soruşturmayı, bir görüntüyü tartışıyoruz. Oysa asıl bakmamız gereken yer, bütün bunları mümkün kılan sistem.

Çünkü sorun sadece “kim yaptı?” sorusu değil.

“Bu düzen, bunu neden tekrar tekrar üretiyor?” sorusudur.

Siyasetin finansmanını şeffaflaştırmadan, etik kuralları güçlendirmeden, liyakati ve performansı esas almadan yalnızca kişileri değiştirmek ne kadar çözüm olabilir?

Birini göndeririz.

Yerine başkasını getiririz.

Sonra yeni bir haber bekleriz.

Ve aynı döngü yeniden başlar.

Belki de artık haberleri değil, haberlerin kaynağını konuşmanın zamanı geldi.

Çünkü gerçek çözüm sonuçtan değil, nedenden başlamalı.

Peki bu düzeni üreten temel nedenlerden biri ne?

Bence cevabın önemli bir bölümü tek bir kelimede saklı:

Koltuk.

Koltuk neden bu kadar değerli?

Yarın bunu konuşalım.

      Akif Aktuğ – 10.08.2026