Okullarda günlerdir hüzün var. Öğretmenler yaslı, öğrenciler mutsuz ve hüzünlü. Akla gelmeyen oldu, öğretmen öldürüldü, öğrenciler silahla tarandı, sınıfta katliam yaşandı.

 "Öğretmenlik en üst makamdır" diyen Atatürk'ün şu sözlerinin önemi bir kez daha anlaşıldı: "Vatanı korumak çocukları korumakla başlar."

"Çocuklarını, gençlerini koruyamayan toplumlar geleceklerini de koruyamazlar."

 Bu günümüzü koruyamadık. Öğretmenimiz, öğrencilerimiz öldürüldü. Eli silahlı çocuk katillere dur diyemedik. 

ANDIMIZ REHBERİMİZ

 Oysa, okullarda önce "Türküm, doğruyum, çalışkanım" diye başlayan "Andımız" öğretildi. "İlkem küçüklerimi korumak, büyüklerimi saymak, yurdumu, milletimi, özümden çok sevmektir." Küçüklerimizi korumak, kollamak, onlara yardım etmek, sevmek önceliğimizdi. Büyüklerimizi saymak, onlara saygıyla yaklaşmak, onlardan bir şeyler öğrenmek ilk sırada gelirdi. Yurdumu, milletimi, kendimden çok sevmek ilkemizdi. "Ülküm yükselmek, ileri gitmektir" derken, gelecek hedefimizi anlatıyorduk. "Ey büyük Atatürk" sözünde  tüylerimiz diken diken oluyordu. "Açtığın yolda, gösterdiğin hedefe, durmadan yürüyeceğime and içerim" cümlesi, öğrendiğimiz ilk yemindi. Varlığımızı Türk varlığına armağan ederek, "Ne mutlu Türküm diyene" sözcüğü ile güne ve derse başlıyorduk.

SEVGİSİZ VE KORKULU

 Belki mükemmel çocuklar değildik. Merhametli olmayı öğrendik, karıncaları ezmedik, ağaç dallarını kırmadık, çiçekleri koparmadık, sevgiyi hissettik ve karşımızdakilerine hissettirdik. Oysa bugün okullarımızı, öğrencilerimizi, öğretmenlerimizi koruyamıyoruz. Çocuklar sevgisiz, yalnız, arkadaşı olmayan, telefon, tablet, internetle büyüyor. Çocuklarımızı yitiriyoruz.

 Öğretmenlerimiz kadrosuz, çaresiz, parasız, korumasız. Okullarımız sabunsuz, susuz, güvenliksiz. Öğretmeni tehdit eden, döven, bıçaklayan, öldüren serseri bir nesil geldi. Öğrenci arkadaşını aynı sınıftaki sıradaşını, kankasını silahla öldüren ve kendi kafasına sıkan psikopatlar aramızda dolaşıyor.

 Polisi, savcısı, müfettişi suç nasıl oluştu, suçlunun psikolojisi neydi konularına yanıt arıyor.

ŞİDDETSİZ TOPLUM 

 Eğitimli öğrenciler, iyi insanlar yetiştirmek için çıkılan öğretim yolunda, katliama tanıklık eden, korkuyla katlardan atlayan çocukların akıl sağlığını nasıl koruyacağız noktasına geldik. Evlatlarını yitiren anne ve babalar, sınıfta vınlayan mermi seslerini kulaklarında duyumsayan çocuklar, gözlerinin önünde arkadaşlarını yitirenler, yeniden aramıza nasıl dönecek? O korkunç anları yaşayan küçük çocuklar hayatları boyunca derin bir tramvayla yaşayacak. Kulaklarında hep çığlık sesleri, gözlerinde kanlı vücutlar olan görüntüler ömür boyu unutulmayacak. 

 Şiddetsiz toplumun temeli, güvenli eğitim ve öğretimle sağlanır. Toplumun umudu olan gelecek nesilleri şiddet sarmalından kurtarmak için 23 nisanları her yıl sevgiyle kutlamalıyız.