Bize küçükken ne öğretildi?

Ekmek yere konmaz, Kur’an yere konmaz, bayrak yere konmaz.

Peki Mardin Nusaybin’de ne oldu?

Bir avuç hain, bu ülkenin şehit kanıyla yoğrulmuş al bayrağını indirmeye cüret etti. Yetmedi, utanmadan bir başka paçavrayı direğe asmaya kalktı. O bayrakta kan var… O bayrakta şehit var… O bayrakta din var, vatan var, namus var!

Siz kimsiniz?

Bu nasıl bir cüret?

Bu mu barış, bu mu çözüm?

Ey Bahçeli, ey bu süreci görmezden gelenler… Görüyor musunuz?

DEM Parti’nin düzenlediği bir toplantı sırasında, “Lozan’ı tanımıyoruz” diyerek sınır geçmeye kalkışan bir grup tarafından yapılan bu alçak saldırı tesadüf mü?

Değil.

Hükümetten sert açıklamalar geldi, partiler kınadı… Evet.

Ama halk ayağa kalktı çünkü bu milletin sinir uçlarıyla oynanıyor. Bayrak bu ülkenin kırmızı çizgisidir. Hassasiyetimizdir, şerefimizdir.

Gerçi bu duyguları olmayanlar bunu anlayamaz.

Açık söylüyorum:

Elinizi bayrağımdan çekin.

Havamı kullanmayın, suyumu kirletmeyin, ülkemi bölmeye kalkmayın. Gidin, dağlarda yaşayın, kamplarda yaşayın ama bayrağıma dokunmayın.

Her yer bayrak olacak, oldu da…

Ve ilelebet de olacak.

Birileri bu ülkede bayrağı indirmeye çalışırken, gencecik bir kızımız Melbourne’de dünya tenis şampiyonu oluyor ve tüm saha ay yıldızlı bayraklarla doluyor

“Korkma!”

Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak…

Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak…

O benim milletimin yıldızıdır parlayacak,

O benimdir, o benim milletimindir ancak.

İşte Türk milleti budur.

Bayrağı uğruna canını verir.

SANAT BİRAZ TEBESSÜM ETTİRDİ

Tüm bu karanlık gündemin arasında sanat yine nefes aldırdı. Tarkan…

Gerçekten bir star.

Sahne şovu, saygısı, mütevazılığı… Hepsi bir arada. Cem Yılmaz’la sahne paylaşması, dansları, enerjisi… İşte tam da bu yüzden star.

“Kuzu kuzu” derken sadece şarkı söylemiyor; sahne adabını da öğretiyor. Ne varsa yine eski sanatçılarda var.

Yeniler oturup izlesin, sahne adabı neymiş görsün.

Harikasın Tarkan…

Gerçekten çok özlemişiz.

KEMER’DE SEÇİM HAVASI ISINIYOR

Kemer, çekişmeli bir seçime hazırlanıyor. Esnaf ve Sanatkârlar Odası seçimleri…

Yıllardır bu görevi yürüten Bolat Ünsal’ın karşısına bu yıl genç bir iş insanı, Okay Çelik çıktı.

Belli ki ciddi bir destekçisi var.

Ünsal’ı zorlayacak gibi duruyor.

Doğru olan ne?

Biraz da gençlere bırakmak mı gerekir?

Bakalım sandık ne diyecek… Hayırlısı olsun.

KEMER’DE GÖNÜLLERE DOKUNAN TOPLANTI

Antalya Valiliği ve Kemer Kaymakamlığı iş birliğiyle Kemer’de

“Gönül Elçileri ile Koruyucu Aile Farkındalık Toplantısı” düzenlendi.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın eşi Emine Erdoğan’ın himayelerinde, 2012 yılında başlatılan “Gönül Elçileri” projesi kapsamında gerçekleştirilen toplantı, Kemer Belediyesi Kültür Salonu’nda yapıldı.

Saygı duruşu ve İstiklal Marşı’nın okunmasıyla başlayan toplantıda; koruyucu aile hizmetinin amacı, başvuru ve uygulama süreci, çocukların güvenli ve sevgi dolu bir aile ortamında yetişmesinin önemi hakkında kapsamlı bilgiler paylaşıldı.

Toplantıda konuşan Antalya Valisi Hulusi Şahin’in eşi Ebru Şahin, koruyucu aileliğin sadece bir sosyal sorumluluk değil, aynı zamanda bir gönül işi olduğunu vurgulayarak, sevgiyle büyüyen her çocuğun toplumun geleceğine umut olacağını ifade etti. Şahin, bu projeye emek veren ve yüreğini açan tüm koruyucu ailelere teşekkür etti.

Bir çocuğun hayatta tutunabilmesi için en çok ihtiyaç duyduğu şey, sevgi dolu bir aile.

Kemer Kaymakamı Ahmet Solmaz’ın da yürekten sahip çıktığı bu toplantı, bir kez daha gösterdi ki; biyolojik bağ her şey değil. Kaymakam Solmaz’ın da ifade ettiği gibi, koruyucu aileler gerçek birer kahraman. Bir çocuğun gözlerindeki güven, sarıldığında hissettiği sıcaklık, ona “evladım” diyebilen bir yürekte anlam buluyor. Kemer Kaymakamı Ahmet Solmaz, toplantının Kemer’de yapılacağını öğrendiği andan itibaren büyük bir heyecan duyduğunu belirterek, toplantı öncesi koruyucu aileleri ziyaret ettiğini söyledi.

BİR ÇOCUĞUN BİR AİLESİ OLMALI

Emine Erdoğan’ın himayelerinde başlatılan Gönül Elçileri Projesi, bize tek bir gerçeği hatırlatıyor:

Bir çocuğun hayata tutunabilmesi için en çok ihtiyaç duyduğu şey, sevgi dolu bir aile.,

Kendi çocukları olmasına rağmen 5 aylık bir bebeğe yuva açan bir aile… Çocuk şimdi 6,5 yaşında.

Baba diyor ki:

“Bu bizim koruduğumuz çocuk değil, bu bizim evladımız.” babanın cümlesi, salonda ki herkesin yüreğine dokundu. Kaymakam Ahmet Solmaz’ın da altını çizdiği gibi, biyolojik bağın her şey olmadığını bir kez daha gösterdi.

İşte mesele bu.

Bu noktada geçtiğimiz günlerde Beyaz TV’de, benim de yakından tanıdığım Psikiyatr Profesör Veysi Çeri’nin sözleri kulaklarımızda çınlıyor:

“Her şeyin başı çocuğa aile sıcaklığı vermektir.

Ne kadar doğru…

Ailece aynı sofrada yemek yiyen, ailesiyle sohbet eden, sevildiğini hisseden bir çocuk katil olmaz.

Evet…

Durumu olan, evladı olmayan aileler koruyucu aile olabilir.

Devletin de desteklediği bu sistem toplumda daha çok anlatılmalı, bilinç artırılmalı.

Çünkü her çocuğun bir ailesi olmalı.

Bir sofrası, bir yuvası, bir “evladım” diyen sesi olmalı. Çünkü sevgiyle büyüyen çocuk hayata düşman olmaz.

ÜZGÜNÜZ….

Türk tiyatrosu ve sahne sanatları bugün bir çınarını daha uğurladı. Haldun Dormen; yalnızca oyunlar, müzikaller, reji anlayışı bırakmadı ardında… Disiplini, zarafeti, sahneye duyduğu saygıyı ve “işini ciddiye alan sanatçı” duruşunu miras bıraktı. Onun yetiştirdiği kuşaklar bugün hâlâ sahnede nefes alıyor. Işıklar içinde uyu usta… Perde kapanmadı, sadece emanet değişti.…

Kemer uçuyor

Yağmur yağıyor ama, sanki gök delindi.

Allah’ım sokakta olan canlara yardım et.

Apartman kapılarımız kapalı olmasın; bu yağmurda sığınanlara.

SON SÖZ

“Bir ülkeyi ayakta tutan ne silah ne para; bayrağına sahip çıkan yürekler, çocuğunu sarıp sarmalayan ailelerdir.”